Mimari Tasarım Kararları
Kentlerin oluşum süreçlerinde, meydanları çeperlerindeki yapılar tanımlamıştır. Meydanlar, dolu olanın negatifi, işleyenin artık olanı değil, sınırlarındaki yaşantıyı bir arada tutan ve ona yeni potansiyeller katan boşluklardır. Bu bağlamda meydanların çeperlerinde gerçekleşen her yeni durum, kentteki diğer değişimlere kıyasla kenti ve kentliyi daha fazla etkilemektedir.  Konak Meydanında da benzer bir durum söz konusu olmuştur. 
Şehir meclisi, Konak Meydan'ının bittiği yerde başlayan, meydanın çeperindeki bir bina olmaktan ziyade onun doğal bir parçası ve ona hacim kazanarak eklemlenen yeni bir kamusal mekan-yer olarak üretilmiştir.
Bu bağlamda ​meydan ve yeni Şehir Meclisi- Odeion arasında zeminsel bir ilişki geliştirilmiştir. Bu ilişkinin, açık, kapalı ve yarı açık mekanların birbiri içerisinde eridiği ve birbirlerine karıştığı bir dil ve deneyim üretmesi amaçlanmıştır. 
Problem yeni bir meclis binası ihtiyacı olarak değil Konak Meydan'ının geçmişi, geleceği ve bugününü birbirine bağlayan, zamansız ve tüketilemeyen eylem-mekan araştırması olarak ortaya konmuştur. Bu sorunsallaştırmanın sonucu olalrak, kentlerin çoğul yapısına uygun heteretopik bir mimari kurgu yaratılmıştır.